Tilda is visible

Wat als je langzaam onzichtbaar wordt en je ontdekt dat dat eigenlijk al veel langer gebeurde?

In Tilda Is Visible van Jane Tara volgen we Tilda, een vrouw die op een dag ontdekt dat delen van haar lichaam letterlijk beginnen te verdwijnen. Een bijzonder, bijna absurd uitgangspunt, maar daaronder zit een thema dat voor veel vrouwen pijnlijk herkenbaar is: het gevoel niet meer echt gezien te worden.

Niet door anderen. Maar soms ook niet meer door jezelf.

“Support groups are like bras – some aren’t that supportive.”

Met humor, warmte en een vleugje magisch realisme schrijft Jane Tara over ouder worden, identiteit, zelfbeeld, relaties, oude pijn en de verwachtingen die vrouwen gedurende hun leven meekrijgen. Over jezelf kleiner maken, aanpassen en zorgen voor iedereen om je heen totdat je je op een dag afvraagt: waar ben ík eigenlijk gebleven?

Het boek gaat over ouder worden, je lichaam dat verandert, relaties, eigenwaarde, oude pijn, verwachtingen en opnieuw ontdekken wie je bent als alle rollen die je jarenlang hebt vervuld beginnen te verschuiven.

Maar het is gelukkig niet alleen zwaar en serieus. Jane Tara schrijft met humor, warmte en een vleugje magisch realisme. Daardoor leest het lekker weg, terwijl je ondertussen toch regelmatig denkt: oei, deze voel ik wel even.

Ik kies daarom graag boeken die nét wat verder gaan dan alleen een goed verhaal.

Boeken die iets losmaken. Die een gesprek openen. Die je soms laten lachen en soms een beetje laten schuren. En vooral boeken waarin onderwerpen zitten waar vrouwen vaak wel mee rondlopen, maar waar we het lang niet altijd over hebben.

Tilda Is Visible past daar heel mooi bij.