Book Club
“Het hoort erbij.”
“Misschien is het stress.”
“Kijk het nog maar even aan.”
Bij klachten aan je lichaam wil je antwoorden. Toch krijgen vrouwen nog te vaak geruststelling zonder duidelijkheid, of het gevoel dat ze vooral niet zo moeilijk moeten doen.
In Let’s talk about our bodies verbindt voormalig Europarlementariër Samira Rafaela haar persoonlijke ervaringen met ziekte en zorg aan een groter probleem: de structurele onderschatting van vrouwen en hun lichaam.
Ze schrijft over wat er gebeurt wanneer vrouwen onvoldoende worden gehoord, onderzocht en geholpen. En hoe dat doorwerkt in hun dagelijks leven, werk en financiële situatie.
Want klachten verdwijnen niet zodra je de spreekkamer uitloopt. Je neemt ze mee naar huis. Naar je werk. Naar je relatie. En naar de volgende afspraak, waar je opnieuw je verhaal mag vertellen.
Het Parool berichtte onlangs over de lange zoektocht naar passende zorg bij vrouwspecifieke klachten. Volgens Amsterdam UMC duurt het bij klachten zoals hevige menstruaties, overgangsklachten en bekkenbodemproblemen gemiddeld 8 tot 12 jaar voordat de juiste diagnose wordt gesteld. In die tijd zien vrouwen gemiddeld 5 tot 8 zorgverleners.
Jaren waarin je klachten hebt, afspraken maakt, uitleg geeft en ondertussen je leven probeert te blijven draaien.
Je hoeft geen boek te schrijven om te begrijpen dat dat nogal wat van iemand vraagt.
Onderzoek naar de vrouwspecifieke zorgpoli van Amsterdam UMC laat bovendien zien wat eerder passende zorg kan opleveren: iedere geïnvesteerde euro levert naar schatting €13,29 aan maatschappelijke waarde op, onder meer door minder onnodige zorg en minder verzuim.
Al zou serieus genomen worden natuurlijk geen verdienmodel hoeven hebben.
Met The Vag. wil ik ruimte maken voor onderwerpen waar vrouwen te vaak alleen mee blijven rondlopen. Ziekte, hormonen, seksualiteit, pijn en alles wat dat met je doet.
Dit boek sluit daarop aan. Rafaela laat zien waarom praten over ons lichaam óók gaat over macht, ongelijkheid en wie er wordt geloofd.
Voor mij raakt het aan een belangrijke vraag: waarom moet je zo hard voor jezelf opkomen op een plek waar je juist hulp komt zoeken?
Een boek dat herkenning kan geven, maar ook boos mag maken. Omdat goede zorg geen kwestie zou moeten zijn van hoe overtuigend je je verhaal vertelt.
We hoeven onze klachten niet beter te leren verkopen. Ze verdienen het om serieus onderzocht te worden.
Lees ook: het artikel in het Parool
